ജീവിതത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ മാഞ്ഞു പോയ പേര്…

Uncategorized

രചന: Omana Vk

പുതിയ പാതകൾ “എനിക്ക് ഡിവോഴ്സ് വേണം ” ഹാളിലിരുന്ന എല്ലാവരും അമ്മയുടെ സ്വരം കേട്ട് ഞെട്ടി. “അമ്മയ്ക്കെന്താ പ്രാന്തായാ?”

മകൾ പുച്ഛിച്ചു. “നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ ? സീരിയലോ ഫോബിയ ആണ് . കണ്ട് കണ്ട് അതേമാതിരി ഡയലോഗ് പ്രസന്റേഷൻ നടത്തുന്നതാ.” മകന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം. ഇതൊക്കെയെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന പരിഹാസഭാവം മുഖത്തണിഞ്ഞ് അച്ഛൻ. ” നിങ്ങൾക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ? എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയായി ത്തുടരാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. ” “ഒഴിഞ്ഞു പോയ്ക്കോ എന്ന് പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടും നീയല്ലേ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കിടന്നത് ? ഇനിയിപ്പംപോയിട്ട് എന്തിനാ? വയസ്സുകാലത്ത് ഓരോ തോന്ന്യാസം പറയുന്നു. മിണ്ടാണ്ട് പോയ്ക്കോ ആട്ന്ന് ” അയാൾ ചീറി. “എന്തിനാണെന്നത് നിങ്ങളുടെ വിഷയമല്ല. പരസ്പര ധാരണയോടെയാണെങ്കിൽ അങ്ങിനെ. കോടതി വഴിയാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ. ”

അമ്മ ശാന്തതയോടെ പ്രതികരിച്ചു. സംഗതി തമാശയല്ലെന്ന് മക്കൾക്ക് അപ്പോഴാണ് കത്തിയത്. അവർ വേവലാതിയോടെ പരസ്പരം നോക്കി. “അമ്മേ ഞങ്ങളെക്കുറിച്ചോർത്തോ?” മകൾ ദയനീയതയോടെ പറഞ്ഞു. “ഓർത്തതു കൊണ്ടാണിത്രയും വൈകിയത്. ” ” ആളെക്കൊണ്ട് പറയിക്കാൻ ….” അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അമ്മയുടെ നോട്ടത്തിൽ മുറിഞ്ഞു. “ഇനി ജീവനാംശവും തരേണ്ടിവരുമോ?” അച്ഛൻ തന്നോടു തന്നെ പിറുപിറുത്തത് അമ്മ പിടിച്ചെടുത്തു. “ന്യായമായും തരേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ അതും ഒരു ബാധ്യതയാണ്. വേണ്ട. ” പിന്നെയെല്ലാംപെട്ടെന്നായിരുന്നു. അയൽപക്കത്തുകാർ മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചു. വിവരമറിഞ്ഞെത്താൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ബന്ധുക്കൾക്ക് അതിനവസരം കിട്ടിയില്ല. ചാരുകസേരയിൽ പുസ്തകത്തിലേക്കു മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്നയാൾ അതിന് മെനക്കെട്ടതുമില്ല.

വലിയൊരു ബാഗിൽ നിറയെ സാധനങ്ങളുമായി അമ്മ പടിയിറങ്ങി. “എങ്ങോട്ടാണെന്നെങ്കിലും…” മകൻ വിക്കി. “അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. മാറ്റി വെച്ചയാത്രകളുണ്ട് ഒരുപാട്. ആദ്യം അവയൊക്കെ തീരട്ടെ. ” അമ്മയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. പഴയതല്ല. പുതിയൊരെണ്ണം. ” ഇറങ്ങി. ” ഫോൺ ബാഗിലിടുമ്പോഴേക്കും ഒരു ചെറിയ ടൂറിസ്റ്റ് ബസ് വീടിനു മുന്നിലെത്തി. യാത്ര പറച്ചിലുകളില്ലാതെ അമ്മ ബസ്സിനടുത്തേക്കു നടന്നു.

“അമ്മയുടെ പുതിയഫോണിന്റെ നമ്പർ ..” “ഇനിയതിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നിങ്ങളുടെ നമ്പർ എന്റെയടുത്തുണ്ട്. ” പൂത്തിരികത്തിച്ചതുപോലെ തിളങ്ങുന്ന മുഖമുള്ള നിരവധി പെൺ തലകൾ ബസ്സിന് പുറത്തേക്കു നീണ്ടു. “മൃണാളിനി … വേഗം വേഗം ” അവരൊരു കോറസ്സായി അമ്മയെ വിളിച്ചു. തങ്ങളൊക്കെ മറന്നു പോയ ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ മക്കൾ തല കുനിച്ചു. സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ മാഞ്ഞു പോയ പേര്.

ഭാരമേറിയ ബാഗ് ആർക്കോ കൈമാറിയ ശേഷം ബസ്സിന്റെ വാതിൽപ്പടിയിൽ നിന്ന് അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. പുതിയതായി കത്തിച്ചു വെച്ച പൂത്തിരിയുടെ വെളിച്ചം അവിടമാകെ നിറഞ്ഞതായി അവർക്കു തോന്നി.

രചന: Omana Vk

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *